Ў лесе

Сярэдняя: 3.7 (7 галасоў)
Звоняць тугія, сасновыя струны, шышкамі рэха калышыцца звонка, слухайце ж вы, маладыя сасонкі, больш я не буду задуманым, сумным! Час яшчэ твару майго не зразорыў, грудзі не сціснуў гадоў шэрых камень; кожнае дрэва абвіў-бы рукамі, ночы і дні гаварыў-бы я з борам. Сёння не ведаю, лес мой кудлаты, хто тваё цяглае зрэжа бярвенне, выпаліць сонца калі твае цені, будзеш палацам ці згорбленай хатай... Можа слупамі ты белымі станеш бурнаю ноччу, дажджліваю, шэрай, — дзікі каршун прыляціць па вячэру, ў вочы мае незгасальныя гляне... А пакуль вецер калыша бор шумны, раніца поіць яго сырадоем, — я запяю пра жыццё маладое, больш я не буду задуманым, сумным! Air Jordan IV 4 Shoes