28 чэрвеня (памяці Я. Купалы)

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Зноў чэрвень вуліцы Масквы заліў расплаўленым блакітам, вяснянай зеленню абвіў, і толькі дальні гром зенітак напамінае — бой ідзе. У гэты час душой салдата, душой паэта, кожны дзень, як раны боль, адчуеш страту. У змрочнай зале цішыня. Сябры прыходзяць развітацца. Як сэрца звон-набат суняць каля тваёй труны на варце? Ты не памёр, ты адпачыць прылёг, змарыўшыся у скрусе, і чуеш, як Сула гучыць, і сніш ты сны аб Беларусі. Але хаўтурны рэквіем — жалобны марш — ўсяму пярэчыць. I між вянкоў вясняных крэп — на провады, не на сустрэчу. Тваю труну нясуць сябры. I колькі плеч яна схіляе, як навальніца у бары, як хмара над далёкім краем. Смерць пагасіла песняра, забрала ў грозную гадзіну, калі пажарышчаў зара яшчэ лунае над краінай. Але жыве і будзе жыць баяна песня, што з народам прайшла да ясных зор, крыніц усе пакуты і нягоды. Дарэмна ворагі яе спаліць стараюцца і знішчыць. Яна з руінаў устае, з гарачых Мінска папялішчаў; яна вядзе і кліча ў бой знішчаць фашысцкі зброд паганы. Над Нёмнам, над Беразіной яе спяваюць партызаны. Настане дзень, настане час — усе збярэмся на радзіме. Ты вечна будзеш сярод нас. I непаўторнай тваё імя легендай стане у вяках, паходняй, што сваім праменнем паможа ў будучыню шлях прабіць наступным пакаленням.Air Max 90 Ultra 2.0 Essenti