Добра было-б...

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Добра было-б, каб хто іншы пачаў Гэты напеў, бо і так па начам Клічуць мяне ля расстайных дарог Сосны, якіх я ад куль не збярог, Нівы, якіх ад ліхіх навальніц He удалося грудзямі закрыць, Зоры, якіх ад пажару вайны У час я далонямі не засланіў, Попел радзімы і цені братоў З-пад незаросшых магіл-курганоў. Толькі сягоння спраў кожнаму шмат: Коласу — вырасціць жменю зярнят, Сонцу — стаптаныя травы падняць, Ветру — акопы пяском зараўняць, Хмары — дажджамі зямлю напаінь, З выраю птушцы — гняздо сваё звіць. Мне-ж трэба занава ўсё пачынаць, Усё: ад сасновага зруба, звяна Аж да вясельных шырокіх сталоў, Аж да пахмельных цымбал і смыкоў. He ўпершыню так прыходзіцца мне. Толькі я верны прыкмеце старой: Каб не звяліся снапы у гумне, Пчолы — ў вуллі, госці — ў хаце маёй, — На папялішчах, вышэй як былі, Сцены ўздымаю і шыру вуглы. На талаку я суседзяў пазваў. Шмат не прышло іх. Відаць не змаглі Ўстаць з-пад стэповых апаленых траў Або вярнуцца з карпатскіх далін. Будзе цяжэй нам без іх пачынаць Працу і свята, і тост падымаць... Можа яшчэ хто з іх прыдзе дамоў, Каб паглядзець на прасторы палёў, Каб паглядзець на багаты ўмалот, Каб паглядзець на нарогі плугоў, Каб запытаць у сваіх, у сірот Як прыгарнуў, прытуліў іх народ. Можа яшчэ хто з іх прыдзе дамоў... Пэўна што прыдзе... За кожным сталом Mecцa пакінем для нашых сяброў, Чарку пакінем з кіпучым віном, Песню любімую і уначы, Каб не зблудзілі дамоў ідучы, Вокны у хатах азорым святлом.Air Max 90 SACAI