Гета

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Мне круг апошні пекла паказалі, Але і сам-бы я знайшоў яго Па тым, як неба і зямля палалі, Па тым, як дыхаў мне у твар агонь. Па тым, як дрэвы корчыліся ў муках Ад цішыні развалінаў нямых, Як з-пад зямлі, вітаючы жывых, Браты мае працягівалі рукі. Чаго ішоў я ў гэта царства смерці, Калі яшчэ вярнуцца думаў жыць? Мо' дзецям жвіру з могілак прынесці? I так на сэрцы шмат яго ляжыць. Мо' спадзяваўся цені дарагія Мне падуладным словам ажывіць? Дарэмна ўсё! I скарга Ерэміі He ў сілах прах сцюдзёны ўваскрасіць. Я мусіў быць тут, дзе мільёны палі, Каб праз пустынь гаручыя пяскі, Каб праз забыўчывую памяць у вякі Прынесці з іх імёнамі скрыжалі, Скрыжалі, на якіх палае іх завет: «Прахожы, брат, не плач, не трэба слёз нам. Лепш жменю попелу вазьмі з сабой у свет, Рассей яго, як сейбіт, па барознах. Ён дасць на нівах каласісты плён Тым, хто ізноў узняў з усходу сонца I на вякі пракляццем ляжа ён На твары катаў, на зямлю забойцаў!»Air Max 95 Jacquard Flyknit