Люблю твае, Нарач, затокi i тонi...

Сярэдняя: 4.9 (7 галасоў)
Люблю твае, Нарач, затокi i тонi, як вецер густыя туманы развесiць, цi пена срабрыста на хвалях зазвонiць, цалуючы зоры, калышучы месяц. Люблю, калі ў сонцы гарыш пазалотай, раскінуўшы сінія хваляў палотны, ці шэрымі днямі сумуеш маркотна з рыбацкімі песнямі, з шумным чаротам. Люблю твае буры, твае навальніцы, - ў іх чую, як песні, жыццё маладое… І хочацца блізка грудзьмі прытуліцца да чорных ад гневу магутных прыбояў.Nike Air Max 270