Мы берагам мора ішлі...

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Мы берагам мора ішлі. Каб хвалі не зблыталі кос, не змылі, як перлу з зямлі, цябе на руках я панёс. Шчаслівы, я чуў за сабой, як хвалі крычалі: «Аддай!» I, ўзняўшыся, чайкі гурбой праводзілі ў сінюю даль. Пасля, як пакінула ты на ўзмор'і мяне аднаго, не раз я прыходзіў сюды, шукаючы следу твайго. Ды следу нідзе не відаць, зраўнялі ўсё хвалі. Адны, як думы цяжкія, ляжаць апаўшьія з круч валуны, як думы цяжкія, якіх і ў сэрцы нялёгка насіць і нельга прыбоем марскім з пясчанага берага змыць.Womens Running Shoes