Паэту

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Я не ведаю, брат мой, калі Прыйдзеш ты і якая з камет Кіне ўсёасвятляючы след Над прасторамі нашай зямлі. Толькі я ўжо чакаю шмат дзён Весткі пра нараджэнне тваё, Каб з валхвамі прынесці паклон I злажыць прывітанне сваё. Прыйдзеш ты у шчаслівыя дні I мо толькі з легендаў, былін Будзеш ведаць пра годы вайны, Што ў палях палыном параслі. Простым здасца табе наш напеў I глухім нашых рыфмаў метал, Што калісьці ў атаках грымеў, У абвалах лавінаў і скал. Не пратэзам — жывою рукой Ты грань кожную выгладзіш лепш, I заззяе адбітай зарой Надзвычайнай люстранасці верш. Злучыш спектары слоў і травы, Злучыш рэчышчы зораў і рэк, — Так, як фарбы агню і крыві Мы злучылі ў суровы наш век. I таму, калі ноч за акном Кіне млечную сцежку ў туман, Мне здаецца — пракоціцца гром, Грукне ў шыбы і крыкне: — Устань! Той, каго ты чакаеш, прыйшоў! — I замруць усе шолахі дрэў, I з шырокіх жытнёвых палёў Прагучыць калыханкі напеў. Air Jordan Releases 2019