Руёй

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Дзе-ні-дзе вольха, асіна, пень ці адонак стары... Свежаю кроўю ваўчынай след адзінокі гарыць. Дрэмлюць знаёмыя плёсы, снегам завеяны лог. Воўк пад срабрыстыя лозы, змораны, чутка прылёг. Сны ахінулі жывыя: бача рую, траснікі, чуе на лапах, на шыі шэрай ваўчыцы клыкі. Будзіцца... Ноч... Адзінока дрэмле стог цёмнасівы. Дзікую песню далёка зорам працяжна завыў, — песню пра свежае мяса ў цёмных гушчарах сляпых, і пра агні на папасах, і пра галоў чарапы... Іскрыцца ў ворсе сцюдзёнай месячнае серабро. Шэранем стыне чырвоным, з песні сплываючы, кроў.Air Zoom Pegasus 34