Таму часамі ціхі смутак...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Таму часамі ціхі смутак падзе на вочы, як раса, што маўчыцё вы... I чаму так не хочаце вы напісаць? Мо' ўжо апошняю адлігай адтаяў папаратнік, мох, шкляныя зазвінелі крыгі з набракшым веццем шэрых вольх; хмызняк маркотны атапіўшы, журчыць за грэбляю рака, мо' ўжо вячэрні вецер вішні ў садах зарой апаласкаў... На'т у мяне, калі пішу вам, вясняны дзень снягі разліў, і па рыштоках дзеці з шумам свае пушчаюць караблі.Air Max 90 VT QS