Вільня

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Сівая хмара сцёрла сонца, вясенні першы дождж заплакаў. Па стрэхах і па шэрай гонце разліўся вечар сінім лакам. І ноч прышла з прадмесця, вуліц, палезла на званіцы, вышкі. Сабакам чорным вецер скуліць пад шэрым мурам пад Лукішскім. Агні, агні ў вялікіх вокнах і крык газетчыкаў, рэкламы, ды на бруку вясеннім мокнуць ад ліхтароў жывыя плямы. А на пліце цяжкой бетоннай дождж граззю прозвішчы заплёскаў, – баладу віселіц сцюдзёных гавора з ветрам Каліноўскі. Мо' расказаць табе пра нашы пра барыкады і удары? Пра тых байцоў, што палі ў маршы, мо' расказаць табе, таварыш? Mo' расказаць табе пра заўтра, пра песні-сны, што ў нашых казках?.. Цішэй!.. Ідзе бульварам варта, і блудзіць дождж па бруку гразкім. Іду, а дрэвы штось гавораць... Аблеплен граззю, мокрым снегам... Ну дзе-ж сягоння, родны горад, мяне прытуліш без начлегу?adidas