Вячэрняе люстра вады...

Сярэдняя: 3 (1 голас)
Вячэрняе люстра вады распырскалася пад вяслом. Над ім халадок малады ўзмахнуў вераснёвым крылом; ўзмахнуў і ў рачную траву атрос млечны шлях светлякоў. Па царстве заснуўшым плыву русалак, праяў, лесуноў. У ног маіх ліра і сам пясняр я, баян-чарадзей, шапнуў-бы закляцце струнам, — збудзіў-бы мінулага дзень... Але няхай дрэмле жыццё, паросшае цінай густой, пакуль над туманным трысцём не звоніць з турбін вадарой. Збуджу тады чары балот, як ў топях агні замігцяць, — каб, вывеўшы свой карагод, не мог вадзянік рагатаць.Kobe 11 ELite Glowing