Я гляджу на дываны. Купец татарын...

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Я гляджу на дываны. Купец татарын расхінуў іх. Ну і дзіва, — ў цеснай краме пахнуць стэпам і пустынь гарачым жарам, ззяюць марамі і дзівамі Сезаму. А ў кутку вісяць і цэняцца другія: неба, нівы каласістыя і браткі. — Колькі хочаш вось за гэтыя, льняныя — за напевы і за казкі маёй маткі? Паглядзеў купец — я голы. Ну і цэніць! Замест трох у вочы кажа мне пятнаццаць. Калі ўсе, што меў, на стол сыпнуў я, ён пачаў, яшчэ не верачы, смяяцца. Але ўсё пералічыўшы да санціма, змоўк і глянуў на мяне з нямым дакорам, бьшцам я яму прыпомніў горы Крыма, вінаграднікі забытыя і мора.adidas Sneaker News