Як вясна прышла

Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
Як вясна прышла ў гаі, Разбудзіла ручаі І паклікала ізноў Птушак з выраю дамоў. Прыляцелі жаўрукі, І зязюлі, і шпакі, Качкі, чэпікі, Раюцца, Зь імі ластаўкі. Прыляцелі журавы, Буслы, кнігаўкі... Дзе ты тут усіх Пералічыш іх! Прыляцелі, ў полі селі, Зь вераб'ямі-забіякамі Спрачаюцца: — Мы пакінулі вас тут Зімаваць, зімаваць; Вас прасілі гаспадарку Пільнаваць, даглядаць, А вярнуліся назад, — Непаладкаў шмат!.. Вераб'і на гэта толькі У вадказ усім: — Чым-жа мы тут вінаваты, Чым, чым, чым?! — Дзе ні глянеш — збожжа столькі У стагох, — Гаварыў жаўрук усім, — Было восеньню багатай На палёх, — Чым-жа мы тут вінаваты, Чым, чым, чым? — — Я пакінула дубровы Ў іх уборы каляровым, А цяпер, — зязюля кажа, — Трэба мне зноў у ляску Ды на кажным на сучку Будзіць лісьцікі: ку-ку!.. — За зязюляй журавель Кажа: — Я на поплаве Шмат быў восеньню пакінуў І брусьніц, і журавінаў, А цяпер-жа, ля ракі Ані ягадкі!.. — Гэта, пэўна, вераб'і, — Кажуць ластаўкі, — На палёх І на лугох Усё папсавалі Перапілі, пераелі, Пераласавалі... — Вераб'і тут узлаваліся Зусім: — Чым-жа мы тут вінаваты, Чым, чым, чым? Нам зімою цяжкавата Тут было самім. Чым-жа мы тут вінаваты, Чым?!. Невядома, колькі-б часу Спрэчкі птушкі тут вялі, Але ў гэты дзень із школы Дзеці міма іх ішлі. І яны сябром пярнатым Расказалі ўсім: — Вераб'і ня вінаваты Тут ні ў чым, Бо зялёны ліст дуброў Сам асыпаўся далоў, Збожжа з поля зьвезьлі людзі, Ягады змарозіў студзень Подыхам сваім. Вераб'і-ж ня вінаваты Тут ні ў чым! Памагчы вам трэба можа, — Вам ахвотна дапаможам. Калі трэба — пачастуем, Абаронім, павартуем. Мы ў лясох, садох сягоньня Ладзім гнёзды і шпакоўні, Бо ўсе рады вам, Дарагім сябрам... І цяпер у нас заўсёды У сям'і крылатай згода, Луг зялёны — сенажаць, Лес дрымучы, сад і поле, Сініх рэк, азёр прывольле Песьнямі птушынымі зьвіняць. Men's Sneaker Hub Online