Жук i слiмак

Сярэдняя: 4.5 (10 галасоў)
Пагожым летнім ранкам На лузе за сялом Сустрэўся жук аднойчы З рагатым слімаком. – Здарова! – жук вітае. – Куды, браток, ідзеш І з ракавіны хатку Куды з сабой нясеш? – Абцёр слімак пот з твару, Гаворыць так жуку: – Нямала перажыць мне Прыйшлося на вяку. То сцюжа, то марозы, То навальніца, дождж, То, часам, у дарозе Захопіць змрок і ноч, – Шукай тады начлегу Пад нейкім пад кустом... – Гутораць яны гэтак І раптам чуюць гром. Ударыў дождж краплісты. І жук пабег шукаць Дзе ў засені цяністай Шырокага лістка. Але на цэлым лузе Няма страхі нідзе, І мокры, ледзь жывы ён Да слімака ідзе. – Пусці, браток, пагрэцца, Змок дужа на лугу, Насіць за гэта хатку Табе дапамагу. У ракавіне шчыльнай Вандроўнікі сядзяць. Іх нават дождж краплісты Не зможа ў ёй дастаць. Але мінулі хмары, І сонца ўстала зноў, Жук хату слімакову Пакінуў і пайшоў. Забыўся пра нягоды І не на ўме жуку, Што абяцаў паднесці Ён хату слімаку.adidas