Зіма на бацькаўшчыне

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Дзень цэлы плавалі вятры Над восенню палёў бязмежных, Пад вечар снегам завірыў Спазніўшыся кудлаты снежань. Ён ахінуў стагі лугоў, Як верацёны, снежнай воўнай, 3-пад Налібок, з балот, лясоў Плыты ільдзін пагнаў па Нёмну. Ён хвалі дрэмлючай раллі Рвануў за вараныя грывы, — I ажылі, і паплылі На бор уздыбленыя нівы. Але навалу хмар цяжкіх Стрымалі выгнуўшыся хвоі. Адно па соснах залатых Узнялося полымя сівое, У змрочных лапках зацвіло, 3 бяроз успыхнуўшага вецця На сухастой, на буралом Яго панёс аслепшы вецер. Збудзіўся нетраў цёмны гул, 3 лагоўяў воўчых і выкопаў Папоўз па свежаму снягу, Па выбітых руёю тропах. Зіма... Ад інею вішняк Перахіліўся за парканы. I не мінеш яго ніяк, Кранеш — і цветам серабраным Асыпе з галавы да ног. На дзеннікі вароны стадам Лятуць з прасёлачных дарог. Іх цень плыве праз палісады, Дзе ўсё, як вогнішча лістоў, Замёў снег свежы, сшаранелы, Дзе першых заяччых слядоў Глухія петлі забялелі. Калі-ж, вячэрняю парой, За вёску выйдзеш на прыволле, Цябе сустрэнуць чарадой Шляхоў знаёмыя таполі, Пачуеш як трашчыць рака, Скрыпяць асверы на марозе, Як пад дугой маладзіка Пяюць сялянскія палоззя. І шляху зорнага aгнi У кожнай у сняжынцы ззяюць І ў сэрцы, што з далечыні Па родным сумавала краю.Sneaker